28-08-09

Roger Idiart

Roger Idiart liet de Basken een oceaan aan liederen, teksten en kracht na.

28/08 /2009 Journal du Pays Basque

Goizeder TABERNA

Vertaling : Flieflodderke

Zijn naasten verzekeren dat hij als een onuitputtelijke bron was… Maar deze bron is nu uitgedroogd.

 

Roger Idiart, priester, toondichter en bertsulari is bezweken aan een langdurige ziekte in de nacht van woensdag op donderdag, op 78-jarige leeftijd. Morgen, zaterdag, zal hij begraven worden in zijn geboortedorp, Ascain, om 10u.

 

Roger Idiart werd priester gewijd in 1955 en was professor in Oloron, Hasparren en in het kleine seminarie van Ustaritz.  De abt Ttotte Saldubehere, dienstdoend in Tardets, was zijn leerling:” Dank zij hem ontdekten wij dat Baskenland bestond”.

 

Sommigen kenden hem binnen de patriottische beweging Enbata, anderen ontmoetten hem bij Herriarekin, een groep Baskische priesters die bezorgd waren over de toekomst van Baskenland, zijn taal en het politieke conflict. De militanten die ijveren voor de politieke gevangenen zullen zich zijn geestdrift voor hun acties herinneren.

In de jaren 90 maakte hij deel uit van de Baskische delegatie die het Vatikaan verzocht om een “Baskische kerk” die de zeven provinciën zou verenigen.

 

Ieder gaat zijn weg…

 

Deze geestelijke was ook een man van het volk. De historicus Jean-Louis Davant herinnert zich het dynamisme en de vrolijkheid van deze “Azkaindar”.

Mikel Epalza, abt, vertelt dat Roger Idiart geliefd was bij de jongeren die hij, met humor, “hielp, om ieder voor zich, de juiste weg te vinden”

Hijzelf, vond zijn weg, ten dienste van zijn land. Visserij, landbouw, de Kerk… Alles interesseerde hem “steeds het Evangelie toepassend, en bij de mensen horend” zegt Mikel Epalza. Hij herinnert zich Roger Idiart als degene die “tijdens verenigingen steeds notities nam om later met voorstellen te komen”

 

Voorstellen of verzen… Want Roger Idiart schreef ook heel wat gezangen, bertsu en twee pastorales. De eerste ging over Xalbabor en werd in 1991 gespeeld in Larrau. De tweede, 10 jaar later, werd gespeeld door de bewoners van Trois-Villes en handelde over de poëet Etxahun Iruri.

Hij schreef ook een samenvatting van het Evangelie in verzen, “Berri ona kantuz”, en hij schreef regelmatig artikels voor Enbata

 

« Adoptiekind » in Zuberoa

 

Jean-Louis Davant getuigt dat Roger Idiart  zijn « moedertaal » prachtig gebruikte en ook zijn  « adoptietaal » meer dan behoorlijk sprak.

Roger Idiart was priester van Sauguis:” Het lot van de priesters die het “patroon” niet volgden…

Maar Zuberoa is Siberië niet! En hij vond er zijn bestemming”

 

 

22:15 Gepost door F. in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.