07-11-08

Basken en Bretoenen...

 

Niet alleen de Basken hebben problemen. Ook de Bretoenen weten hoe de Franse repressie werkt! Drie Bretoenen moeten opnieuw voor de rechter verschijnen, 4 jaar nadat zij onschuldig bevonden werden. Werd er ondertussen een verder onderzoek gedaan? Helemaal niet! Welke "truuken" gaan de aanklagers gebruiken om de dood van een jonge vrouw in de schoenen van Bretoense nationalisten te schuiven?

 

Het verslag van het proces, 2004:

 

Een verwachtte uitspraak

Vier jaar smadelijke propaganda...
Vier jaar voorlopig onderzoek, politiek gericht en enkel ten laste...
Vier jaar van schandalige verdachtmaking voor de mysterieuze aanslag van Kevert waarvan de daders nog steeds niet gevonden (gezocht) werden...
Wij zullen ons herinneren.
De strijd voor de vrijlating van de Bretoense politieke gevangenen gaat verder.

De uitspraak en de veroordelingen:

- Kristian Georgeault : 11 jaar opsluiting (al bijna 4 jaar "voorlopige" hechtenis voor de veroordeling)
- Paskal Laizé : 8 jaar opsluiting ( al bijna 4 jaar "voorlopige" hechtenis voor de veroordeling)
- Stefan Philippe : 6 jaar opsluiting ( al bijna 4 jaar "voorlopige" hechtenis voor de veroordeling)
- Alain Solé : 6 jaar opsluiting ( al bijna 4 1/2 jaar "voorlopige" hechtenis voor de veroordeling)
- Arno Vannier : 4 jaar opsluiting ( al 30 maanden in "voorlopige" hechtenis)
- Gael Roblin : 3 jaar opsluiting (vrijlating op 26 maart 2004 na 3 jaar en 226 dagen "voorlopige" hechtenis)
- Jérome Bouthier : Vrijspraak (vrijlating op 26 maart 2004 na 2 jaar en 178 dagen "voorlopige" hechtenis)
- Philippe Jaumouillé : 5 jaar voorwaardelijke veroordeling ( was 5 1/2 maand in "voorlopige" hechtenis)
- Solenn Georgeault : Vrijspraak (was 2 maanden in "voorlopige" hechtenis)
- Yann Solon : Vrijspraak (was 1 maand in "voorlopige" hechtenis)
- Pascal Scattolin : vrijspraak ( was 5 1/2 maand in "voorlopige" hechtenis)

 

MAART 2004

GETUIGENIS VAN EEN AANWEZIGE OP HET PROCES

Maandagmorgen, 1 maart 2004, 10 uur.

Het Uitzonderlijk Gerechtshof van Parijs doet zijn intrede. De Voorzitter is Alain Verleene.*
Na vier jaar wachten, ontbreekt een gedagvaarde van de vrije beschuldigden op het appel.

Het is dus pas op 2 maart, in de namiddag, dat het proces met de voorstelling van de beschuldigden begint. De Voorzitter omschrijft het doel van de voorstelling: "De wet voorziet dat U moet veroordeeld worden niet alleen naar de feiten die U verweten worden maar ook in functie van uw persoonlijkheid en karakterbeschrijving"
Hiervoor zijn een reeks vragen voorzien: wie zijn uw ouders, broers en zusters? Hoe verliepen uw kinderjaren, uw jeugd en studies? Hoe is het gesteld met uw privé-leven, uw loopbaan, uw gezondheid? Hoe ga je om met alcohol en drugs? Wat doet U in uw vrije tijd? Doet U aan politiek? Hoe ondergaat U de opsluiting?

De antwoorden van de beklaagden, de uittreksels uit de procesverbalen van de politie, het moraliteitsonderzoek, de tendentieuze tussenkomsten van de advocaat-generaal en de advocaten van de burgerlijke partijen vormen al vlug een catalogus van gemeenplaatsen: de beschuldigden (en bij uitbreiding de Bretoenen) zijn alcoholici, onevenwichtige, onbezorgde en minderwaardige personen. Wat te verwachten was, is gebeurd: de talrijke contacten van rechter Thiel met de media, op het einde van het vooronderzoek, steeds hamerend op de "Bretoense nationalistische zuiplappen", heeft de toon gezet. (De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet...)
De aanwezige pers die niets bijzonders te melden heeft maar tuk is op onkiese details, zal de beschuldigingen uitgebreid, zonder voorbehoud, overnemen.

Na de verklarende curriculum-vitae komen drie getuigen de aandacht trekken op de culturele, geografische en economische problemen van Bretagne. Gilles Servat, André Lavanant en Pierre Le Rhun krijgen de kans niet uit te weiden. Het is duidelijk dat de advocaat van de verdediging het ogenblik van hun tussenkomst zeer slecht gekozen heeft. Sabotage of gebrek aan ernst van Parijse advocaten... Aan ieder zelf te oordelen.

Op maandag 8 maart kent de rechtszitting een keerpunt. Christian Georgeault die tijdens het vooronderzoek weigerde te antwoorden aan de onderzoeksrechter, verheft de zitting, door zijn duidelijkheid en precisie, weer op politiek niveau.
Christian is politiek geëngageerd sinds 1973. In 1984 wordt hij lid van Emgann. Hij wordt meermaals gevraagd zich aan te sluiten bij het A.R.B. maar weigert tot oktober 1993. "Ik moest vaststellen dat niets verandert. De Bretoense taal is niet erkend, de geschiedenis van Bretagne wordt niet onderwezen op school en zelfs het bestaan van het Bretoense volk wordt ontkend" zo zegt hij. De aansluiting bij het A.R.B. is een "persoonlijke keuze" zonder betrekking tot Emgann waarvan hij een militant blijft.
Van de zeventien aanslagen waar het in deze rechtszitting om draait, bevestigt hij de uitvoerder te zijn van drie onder hen en medeplichtig te zijn aan vijf andere. Hij werd meermaals in verzekering gesteld maar weigerde steeds alle samenwerking met de politie. In 2000 wordt hij voorgesteld aan de onderzoeksrechter Gilbert Thiel. Hij heeft de indruk dat het gerechtelijk onderzoek, theoretisch ten bezware of tot ontlasting, nu nog enkel tegen hem zal gericht zijn. Gedurende de vier jaar van het onderzoek blijft zijn houding onveranderd.

De rechtszitting vervolgt met een aaneenschakeling van verrassende en extravagante wendingen, Rocambole waardig.

Philippe Jaumouillé, vrijgelaten na vijf maanden opsluiting, bevestigt zijn deelname aan een aanslag met Christian Georgeault. Deze weerlegt deze bewering. " Het zou voor mij niets veranderen deze bewering te erkennen. Ik beken wat ik gedaan heb. Niets meer en niets minder" De bewijzen zijn ten gunste van Christian. Tijdens het onderzoek vonden wij bewijzen die volledig in tegenspraak zijn met de beweringen van Philippe Jaumouillé. Deze bewijzen werden voorgelegd aan de onderzoeksrechter die weigerde er rekening mee te houden, zich uitslovend om het onderzoek ten bezware uit te voeren.

Omgekeerd, bekent Christian zijn verantwoordelijkheid in de aanslag op het belastingkantoor van Combourg, uitgevoerd met een andere militant van het A.R.B. maar, volgens hem, niet met Pascal Scattolin. Terwijl Pascal Scattolin, sinds zijn voorarrest, beweert Christian Georgeault te hebben bijgestaan bij deze actie.

De dubbelzinnigheid van het voorval is te zoeken bij de inverzekeringstelling. Bij zijn arrestatie, in oktober 2000, heeft Pascal Scattolin heel wat persoonlijke problemen die hem psychologisch belasten. De politie wil, ten allen koste, dat hij Christian aanklaagt. Zij vertellen hem, in détail, de aanslag van Combourg. De druk is enorm. Scattolin wordt verzekerd dat als hij deze aanslag, in gezelschap van Christian Georgeault, bekent, hij weer vlug op vrije voeten zal zijn. Hij "bekent" dus tijdens de inverzekeringstelling en herhaalt zijn verklaring, met de goedkeuring en de aanmoediging van zijn advocate, voor de onderzoeksrechter Thiel. Scattolin wordt vrijgelaten na vijf maanden opsluiting. Hij bezoekt Combourg teneinde klaar te zien in wat gebeurd was. "Ik begon aan mezelf te twijfelen en me af te vragen of ik nu wel of niet aan deze actie had deelgenomen. In Combourg herkende ik niets." Heeft hij verzorging nodig voor deze geestesverwarring?

Later wordt het "bijgevoegd dossier" behandeld. Dit dossier criminaliseert de zaak sinds het begin: Pornic, de post van Rennes, Quevert. De beschuldigende interpretaties van de onderzoeksrechter, overgenomen in de aanklacht, lijken de Voorzitter Alain Verleene niet overtuigd te hebben. Tijdens een verhoor uitgevoerd door een der advocaten van de burgerlijke partijen, omtrent de mogelijkheid de daders van de aanslag van Quevert te kennen, wijst de Voorzitter er op dat men het antwoord schuldig zou kunnen blijven op het einde van deze rechtszaak.

De advocaat-generaal heeft heel wat getuigen opgeroepen. De meeste zijn naasten en kennissen. Wou hij het hen onmakkelijk maken, hen uit hun evenwicht brengen?
Het is hem niet gelukt vermits de meeste getuigenissen ten gunste van de beklaagden zijn.

Meerdere getuigen van de verdediging komen de toestand in Bretagne verduidelijken. Zelf tegen geweld zijnde kunnen zij wel begrijpen dat anderen tot geweld kwamen.
René Vautier komt op schitterende manier en met bewijzen, de "magouilles" van de Staten, met hun gespecialiseerde politiediensten en tegen bewegingen voor nationale bevrijding, aanklagen.
De president van de Culturele Raad van Bretagne, Patrick Malrieu, ziet zich genoodzaakt een les in semantiek te geven aan de advocaat-generaal na een ongepaste tussenkomst van de vertegenwoordiger van de beschuldiging.

Het requisitoir van de advocaat-generaal dat volgt, duurt niet minder dan zes uur. Hij doet alle moeite om via de rode draad, Christian Georgeault, slechte punten en jaren opsluiting uit te delen. Dit alles meer uit intieme overtuiging dan gebaseerd op bewijzen. Te vergelijken met wat rechter Thiel al deed in 2002 toen hij besloot de dossiers samen te voegen.

Volgens hem mogen Jérôme Bouthier, Solenn Georgeault, Pascal Scatollin en Yann Solon als onschuldig beschouwd worden.
De straffen die hij vraagt zijn:
- Philippe Jaumouillé: vijf jaar opsluiting
- Alain Solé: zes jaar opsluiting. Rekening houdend met de gezondheid van Alain Solé is er geen "période de sûreté" ( strafperiode die effectief uitgezeten moet worden en waarop geen strafvermindering mogelijk is)
- Arnaud Vannier: 8 jaar waarvan 4 jaar "de sûreté".
- Stéphane Philippe: 10 jaar criminele opsluiting, waarvan 6 jaar "de sûreté".
- Pascal Laizé: 12 jaar criminele opsluiting waaronder 8 jaar "de sûreté"
- Gaêl Roblin: 15 jaar criminele opsluiting waarvan 10 jaar "de sûreté"
- Christian Georgeault: 18 jaar criminele opsluiting waarvan 10 jaar "de sûreté"

De advocaat-generaal veronderstelt de medeplichtigheid in de aanslag van Quevert. Het requisitoir komt zwaar aan De aanwezigen, zelfs de journalisten, zijn geschokt.

De beurt is nu aan de verdediging. Drie pleidooien zijn schitterend en overtuigend, deze van Erwann Lorvellec, van Ronan Appéré et vooral het pleidooi van Vincent Omez. Zij verheffen het niveau, tot dan zeer laag, van de zogezegde collectieve verdediging. Tot dan waren de raadgevers van de beschuldigden meer bezig met het ontwijken van eventuele "bananenschillen", die collega's hen voor de voeten konden werpen, dan met zich toe te leggen op de aanvallen van de burgerlijke partijen en van de beschuldiging. De verdediging was slordig en zonder samenhang. Een coördinatie was klaarblijkelijk niet voorzien.

Na lange uren van beraadslaging hebben de professionele juryleden besloten het requisitoir niet te volgen en de beschuldigden vrij te spreken voor het drama van Quevert. Dit betekent een opluchting voor de beschuldigden en voor de Bretoense beweging.

De verklaringen van Mevr Stoller op de dag van het drama en het eenzijdig onderzoek van rechter Thiel hebben, gedurende vier jaar, twijfel en verwarring gezaaid.

Het uitzonderlijk Gerechtshof blijft het antwoord schuldig aan de familie van Laurence Turbec. Zij is het slachtoffer van het Staatsbelang.



* Twee en twintig jaar geleden was hij onderzoeksrechter in de beruchte zaak van de "Ieren van Vincennes" Hij is een magistraat die al te maken had met de bijzondere "antiterroristen structuren" Toen ging het om de élyseïsche kern van Commandant Prouteau bijgestaan door Kapitein Barril. Deze man had, gedurende negen maanden, te maken met rijkswachters die, onder eed, leugens kwamen vertellen om redenen van "hogere" politiek. Nadat hij het fijne van de zaak achterhaalde bekwam hij het ontslag van rechtsvervolging en de vrijlating van de drie republikeinse Ieren.
Deze man kent de streken van de Staatsdiensten als het om antiterrorisme gaat.
MH
 

Vier jaar later...

 MacDo de Quévert, huit ans et sept mois après: un procès pour quoi faire?

 

* Communiqué de presse de la Coordination Anti-Répressive de Bretagne

* Lorient, le 6 novembre 2008.

 

Le jour même de l'explosion mortelle survenue à Quévert le 19 avril 2000,

Madame Irène Stoller-Le Calvé, procureure au parquet anti-terroriste de

Paris, affirmait avec aplomb connaître l'origine précise des explosifs

utilisés et indiquait la seule piste convenable à ses yeux, celle des

indépendantistes bretons.

Début mai 2000 se déclenchait une vaste rafle. Plusieurs personnes étaient

mises en examen dans le cadre de l'instruction ouverte.

Des politiciens professionnels, de droite comme de gauche, fort peu

respectueux de la présomption d'innocence et de ce qu'il est convenu

d'appeler la séparation des pouvoirs, tenaient alors les personnes

poursuivies pour coupables et le faisaient bruyamment savoir tout en

salissant délibérément non seulement les indépendantistes bretons désignés

comme "tous coupables", mais aussi ceux qui défendent la langue, la

personnalité et la culture bretonnes dans des mouvements agissant uniquement

dans le domaine culturel.

L'instruction a été définitivement close à l'automne 2002. La Cour d'Assises

(spécialement composée) d'Appel devra donc se prononcer au vu de ce même

dossier d'instruction auquel aucun élément nouveau n'a été ajouté.

Les quatre militants jugés en mars 2004 pour "complicité" dans l'Affaire de

Quévert étaient acquittés pour l'explosion mortelle de Quévert. Le parquet a

fait appel contre trois de ces acquittements, appel dont la validité

juridique reste à démontrer puisqu'il prétend morceler un arrêt de Cour

d'Assises.

Huit ans et sept mois après l'explosion mortelle de Quévert, il n'y a donc

pas de solution à cette tragique et mystérieuse affaire.

La Coordination Anti-Répressive de Bretagne renouvelle bien évidemment son

soutien à Kristian Georgeault, Paskal Laizé et Gaël Roblin dont elle

réaffirme haut et fort l'innocence, et appelle au rassemblement de soutien

qui aura lieu à Rennes le 15 novembre 2008, Place du Parlement de Bretagne,

à partir de 14 heures 30.

 

Pour la Coordination Anti-Répressive de Bretagne

Le porte-parole

Claude Le Duigou

 

 http://prizonidi.free.fr/

 http://www.agencebretagnepresse.com/fetch.php?id=12729

 http://www.agencebretagnepresse.com/fetch.php?id=12794

 http://www.agencebretagnepresse.com/fetch.php?id=12790&title=La%20liste%20des%20soutiens%20s'allonge%20en%20faveur%20de%20Gaël,%20Kristian%20et%20Paskal

 http://www.agencebretagnepresse.com/fetch.php?id=12767

 http://www.agencebretagnepresse.com/fetch.php?id=12627

 http://www.agencebretagnepresse.com/fetch.php?id=12765&title=La%20France%20serait-elle%20en%20guerre%20contre%20la%20Bretagne%20

 

21:37 Gepost door F. in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.