26-11-07

NAIZ

 

De nieuwe Peio Serbielle lag eindelijk in mijn brievenbus!

 

 

 

naiz

 

 

Sobere verpakking. Mooie zwart-wit foto: een brug…

Een tekstboekje met een voorwoord

 

 

 

« Zonder de Muziek, zou het Leven een vergissing zijn »

 

Nietzsche is meer dan ooit actueel. De Muziek treft de menselijke aard in wat hem verheft: zijn leed.

 

“Mijn kunst moet de armen dienen” zei Ludwig VON BEETHOVEN. Beethoven, die op 26 jarige leeftijd bijna doof was, realiseerde zich dat de Kunst de enige manier is om zichzelf te boven te gaan en de innerlijke machten die ons kwellen te overwinnen!

 

Ik herinner me de zwart-wit film waarin Harry BAUR, prachtig in de rol van Beethoven, de noten die hij speelt tracht te horen. Het onweer dat buiten huishield, was als een echo van de kosmische losbarstingen die hij voelde . Hij moest en zou deze ziekte, zonder hoop op beterschap, overwinnen en al die meesterwerken schrijven zonder ze te horen.

 

Ik herinner me het symfonische gedicht van de Tsjechische toondichter SMETANA “ De Moldau” Een hymne aan zijn “thuis”. Hij ook, werd doof en later depressief om uiteindelijk in een tehuis voor krankzinnigen te belanden.

 

Deze muziek wakkerde mijn nieuwsgierigheid en gretigheid aan en beroerde al mijn zintuigen.

Herinner je! Ga dit meesterwerk zo vlug mogelijk (her)beluisteren!

Open eerst een fles “Marqués de RISCAL” en bereidt wat tapas. Nestel je dan in een comfortabele zetel en, eindelijk, sluit je ogen! En luister, luister!

Je hoort de rivier, eerst teder en liefelijk, later elegant en nog later, majestueus waarna hij opgeslokt wordt... Ik was 14 of 15 toen ik dit meesterwerk leerde kennen.

 

Later, had ik het geluk de Heren ETXAMENDI en LARRALDE een hommage aan Salvador ALLENDE te horen zingen. De melodie was structureel bijna identiek aan deze van de Moldau.

 

(Je ogen zijn nog steeds gesloten? De Rioja heeft de goede temperatuur? Goed dan!)

 

Het enige verschil is, dat bij Smetana, de weerkerende melodie in majeur was terwijl onze zangers in mineur zongen!

Nieuwsgierig geworden door deze gelijkenis, vroeg ik om uitleg aan onze twee artiesten en zij zeiden me dat de muziek die hun zang begeleidde Chileens was!

 

Ik vroeg me af hoe deze twee melodieën elkaar konden ontmoeten:… “Dat is eenvoudig” antwoordde SCRIABINE “de politiekers zijn er om grenzen te maken, en de Muziek bestaat om die te overschrijden”

 

Toulouse-Lautrec, die dromer, gaf me later een duidelijker antwoord: “Mijn beste Peio, de schilderkunst is als stront, je ruikt° het, en wordt niet uitgelegd”

 

Hetzelfde voor de Muziek! Ik ben een vakman, een artiest die niet hoort in de belerende clubjes van “ethnomusicologen of musicitherapieën” Ik toondicht, ik besta! Punt, uit! Ik ben er niet om te oordelen.

Ik ben een kind van deze Vitamine-Aarde, Zoon van de Maan en de Zon en leef in dit columbarium van stilte, bewoon mijn hol, ben een “porcellio spinicornis” en offer mijn zuurstof.

 

Dichterbij, als ik me goed herinner was het eind jaren tachtig, werd ik uitgenodigd voor het concert van mijn boezemvriend Mikel LABOA. Hij zou in Bayonne zijn nieuwe spektakel “IKIMILIKILIKLIK” voorstellen. Opeens hoorde ik hem op zijn gitaar de dissonante akkoorden Mi7e – Mib7e – Fa7e – Ré7e – Réb7e enz, enz aanslaan. Ik herkende de inleiding van “GERNIKA”, het gruwellied (°1) opgedragen aan de slachtoffers, gevallen op 27 april 1937, zonder te beseffen wat hen overkwam!

Zij werden de deelgenoten van andere anonieme slachtoffers van proefnemingen, IN VIVO, die werden gehouden in het vooruitzicht van de volgende kosmische losbarsting. De  « Union Internationale des Associations pour la Société des Nations » (°2), embryo van de Verenigde Naties, reageerde niet…

 

En nog steeds die valsklinkende akkoorden van Mikel die het leed weergaven: de kreten van pijn gericht naar de onverschillige hemel, de vraag om hulp, de aanroepingen, de gebeden die ongehoord bleven. De vreselijke vuurvogels, die hun eieren gingen lossen, waren boven onze hoofden.

 

En Mikel(°3)zong… zoals de profeet, de haruspex. Hij las, in de wolken de opkomst van de “Nieuwe… Orde”

 

Ik herontmoette Ludwig, een troosteloze dag, in Baskenland. Hij troonde, over al zijn zintuigen beschikkend, temidden van een schilderijenmuseum waar de schilderijen van een lokale schilder te zien waren. De woorden bleven me in de keel bij het aanschouwen van zijn wijsheid, zijn verzaking, zijn grootheid.

 

Ludwig, die dag, herinnerde ik mij de woorden van Romain ROLLAND: “ Voor mij zijn helden niet zij die triomfeerden door hun bedenkingen of kracht. Voor mij zijn helden, enkel, zij die hun hart lieten spreken”.

 

Peio Serbielle

 

 

 

 

 

 

 

Vol verwachting schoof ik de CD in de Cd-speler…

 

 

Hieronder mijn eerste indrukken

 

 

 

NAIZ

 

Peio Serbielle

 

 

 

Babel

 

Deze song kun je beluisteren op de webstek van Peio

 

http://www.peio-serbielle.com/vente.asp

 

Een meertalige droom, waarin de stemmen zich perfect aanvullen op een “latino” ritme.

 

 

Si ce rêve nous est résolument interdit

Si notre souffle contraint au seul état de servilité

Et si tu  n’aimes point notre terre

A quoi bon continuer à vivre ?

 

 

 

 

Bedatsiaren

 

Een ode aan de herders die telkens weer hun schapen naar hoger gelegen weiden brengen… Een lied dat kabbelt als een beekje…

 

 

 

Diu vi salvi Regina

 

Het Corsicaanse volkslied, hier gezongen door Nadine Rossello, is oorspronkelijk een religieus lied, opgedragen aan de Maagd Maria en werd geschreven, in het Latijn, door Adhémar de Monteil op het einde van de XIe eeuw. Zes eeuwen later herwerkte de jezuïet Francesco de Geronimo dit lied opdat de arme bevolking waar hij zich mee bezighield het lied zou begrijpen.

Napolitaanse priesters brachten dit lied naar Corsica. In 1735, na een opstand van Corsica tegen Genua, wordt Diu vi Salvi Regina het Corsicaanse volkslied

 

 

Dat God U behoede, Koningin

En Moeder aller volkeren

Dankzij wie men opstijgt

Naar het Paradijs.

 

U bent de vreugde en de glimlach.

Voor alle bedroefden

En gekwelden,

De enige hoop.

 

 

 

Muxu

 

Mijn geliefde

Vandaag maakt mijn gedicht deel uit

Van je haar

Je ademhaling

Je lippen.

In je hart

Versplinterde ik deze zoete kus,

Gedragen door mijn blik.

 

 

 

Xupeti

 

Ik was wat verbaasd bij zoveel vrolijkheid. Na twee keer luisteren, laat het meeslepende deuntje je niet meer los. De ondeugende tekst is me wat te moeilijk om te vertalen… Peio heeft zo zijn eigen beeldspraakJ

 

Xupeti, Xupeta, Ô ! Divin tabernacle

Xupeti, Xupeta, ma foi, quelle vénusté 

Xupeti, Xupeta, Ô ! Lave incandescente

Xupeti, Xupeta, je te confesse, c’est de toi qu’il me faut !

 

 

 

Kixmi

 

(Kixmi : de aap, allegorie voor Jezus-Kristus, in de Baskische mythologie)

 

Renaud, vriend van Peio, is te gast in deze mooie ballade…

 

 

 

Tango de Risas

 

Deze sensuele tango zal niemand onberoerd laten. Peio en Nadine Rossello vormen hier het perfecte duo! Voor wie de tekst wil ontleden, is er veel plezier weggelegdJ

 

 

 

Hier eindigt, volgens mij, het eerste deel van deze CD. Alle liedjes stralen levensvreugde uit, nodigen uit tot dansen, sensualiteit en plezier.

 

 

 

Gernika 2

 

Een breuk met wat voorafging. Geen dansmuziek maar een evocatie van sirenes en dreiging…

 

 

Aita Gurea

 

Onze Vader…

 

Hier gezongen door het gemengde koor Xaramela. Een meditatie…

 

 

 

Mezuak

 

Boodschappen…

 

Enkele boodschappen die Peio tijdens zijn gevangenschap ontving via Radio TXALAPARTA van zijn moeder en vrienden… Heel aangrijpend ! Troostende woorden komen uit door verdriet dichtgesnoerde kelen…

 

 

 

Otoitza

 

Gebed…

 

Een intriest gebed zonder woorden. Dit gebed heeft de “klank” van de sombere periode die Peio kende. Dit gebed zal me steeds herinneren aan de zaterdagen dat ik, vol ongeduld, zat te wachten op het programma van Alain Hervochon, “Balade en Pays Basque”, om meer te weten te komen over deze zanger, opgesloten omdat hij weigert “zijn deur te sluiten”.

 

 

 

Izarpe

 

De bandoneon lijkt hier al degenen die lijden of geleden hebben  te willen wiegen, een troost te willen zijn…

 

 

 

Leloa

 

Laat ons in opstand komen tegen het misprijzen, de verdrukking en geruzie

Al die kenmerken van de onderwerping van een miskend volk

De hemel wordt helder, onze vrijheid komt eraan

Vandaag, of misschien morgen, zullen we kunnen dansen.

 

Een lied van hoop om deze CD af te sluiten… (te beluisteren op http://www.peio-serbielle.com/vente.asp)

 

Milesker, Peio !

 

 

 

♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫

 

 

Jullie hebben het begrepen, ik hou van deze muziek. Het is moeilijk de ritmes en stemmingen van deze CD te omschrijven. Deze CD, en dan denk ik vooral aan het eerste deel, is zo verschillend van wat wij vroeger van Peio kenden. Er is een zekere uitbundigheid en heel wat sensualiteit in de muziek! De teksten zijn frivoler dan wat we van Peio gewoon zijn.

In het tweede deel hebben we te maken met de oude demonen… Om te eindigen met een ballade vol hoop…

 

Ontdekt deze CD!

http://www.peio-serbielle.com/vente.asp

 

♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫♫

 

 

Ik profiteer van de gelegenheid om Alain Hervochon te bedanken. Dankzij hem ontdekte ik Peio en de Baskische muziek.

 

 

Ook wou ik eraan herinneren dat Radio Txalaparta zich iedere week inzet om een link te zijn tussen de gevangenen en hun familie.

 

 

Om te besluiten… bedankt aan de “drie musketiers”J

                                                  

 

 

 

 

° In het Frans betekent “sentir” zowel voelen als ruiken!

°1 Peio gebruikt de term “Chant d’horreur”. In het Frans bestaat ook de term “Champ d’honneur” wat “Veld van eer” betekent. Het gaat hier klaarblijkelijk om een woordspeling.

°2 Opgericht in 1931. Dat is waarom ik het niet vertaal J

°3 Mikel Laboa is geboren in 1934.

 

 

 

22:11 Gepost door F. in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.