31-03-06

VERLOF...

 

GESLOTEN VAN 1 TOT 15 APRIL

WEGENS JAARLIJKS VERLOF

 

« Par chance, mais aussi par vouloir…

Je dors en Bretagne, ce soir » (G.Servat)

 

CONGES ANNUELS!

FERME JUSQU’AU 15 AVRIL

 

 

09:33 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-03-06

Balade en Pays Basque



BALADE EN PAYS BASQUE

 

Zaterdag 1 april, is onze vriend Alain Hervochon weer in de studio!

 

Sinds 18 februari was hij afwezig wegens ziekte en de uitzending die hij voorzien had om het zeven jarig bestaan van de uitzending te vieren, op 18 maart, werd ook afgelast…

 

Maar nu is hij terug!

 

 

 

http://rbg.online.stalig.net/live.mp3.m3u

 

 

http://baladeenpaysbasque.monsite.wanadoo.fr/

 

 

 

« Pour des problèmes de santé, je n'ai pas été en mesure de vous présenter "BALADE EN PAYS BASQUE" en direct depuis le samedi 18 février...

Une émission ANNIVERSAIRE était prévue le 18 mars, 7 ans presque jour pour jour après la première, cette émission a malheureusement été annulée...

LE RETOUR !

Je remercie très sincèrement celles et ceux qui m'ont témoigné de leur soutien grâce à ce site, vous aussi vous m'avez manqué et c'est avec un grand plaisir que je vous retrouverais EN DIRECT le samedi 1er avril (et ce n'est pas une plaisanterie!) pour une émission très variée...

Du Folk (OSKORRI, BIDAIA,...),
des musiques traditionnelles (JM BELTRAN,...),
du chant traditionnel (ETXART, NEKEZ ARI,...)
ou de création (UNAMA, MAIALEN,...)
Sans oublier le second album du groupe GUK (années 70) dont la discographie sort en version CD... « 

 

 

 

11:28 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-03-06

CONCERT OP INTERNET!

 

EN DIRECT SUR INTERNET

 

Jeudi 30 mars à 19h30

 

Donderdag 30 maart om 19u30

 

Concert organisé par le centre culturel Mitxilena de DONOSTI (St Sébastien en collaboration avec l’Institut culturel Basque (USTARITZ)

 

Concert gepresenteerd door het cultureel centrum Mitxelena van Donostia, in samenwerking met het Baskisch Cultureel Instituut

 

Niko ETXART et son père Dominika

 

Niko ETXART en zijn vader Dominika

 

 

http://www.gipuzkoakultura.net/euskera/real.htm

 

16:55 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-03-06

De bewustwording of de onwetendheid

La découverte ou l'ignorance

 

Paroles: Morvan Lebesque.

 


Le breton est-il ma langue maternelle ?
Non ! Je suis né à Nantes où on n'le parle pas.
Suis-je même breton ???... Vraiment, je le crois...
Mais de pur race !!!... Qu'en sais-je et qu'importe ?
Séparatiste ? Autonomiste ? Régionaliste ?
Oui et non... Différent...
Mais alors, vous n'comprenez plus :
Qu'app'lons-nous être breton,
Et d'abord, pourquoi l'être ?

Français d'état civil, je suis nommé français,
J'assume à chaque instant ma situation de français.
Mon appartenance à la Bretagne
N'est en revanche qu'une qualité facultative
Que je peux parfaitement renier ou méconnaître...

Je l'ai d'ailleurs fait...
J'ai longtemps ignoré que j'étais breton...
Français sans problème,
Il me faut donc vivre la Bretagne en surplus
Et pour mieux dire en conscience...
Si je perds cette conscience,
La Bretagne cesse d'être en moi.
Si tous les bretons la perdent,
Elle cesse absolument d'être...

La Bretagne n'a pas de papiers,
Elle n'existe que si à chaque génération
Des hommes se reconnaissent bretons...

A cette heure, des enfants naissent en Bretagne...
Seront-ils bretons ? Nul ne le sait...
A chacun, l'âge venu, la découverte... ou l'ignorance !

 

 

De ontdekking of de onwetendheid

 

Is het Bretoens mijn moedertaal?

Nee! Ik kwam ter wereld in Nantes waar men het niet spreekt.

Ben ik wel een Bretoen???... Ik denk het wel…

Puur ras??? Weet ik veel en wat maakt het uit?

Separatist? Autonomist? Regionalist?

Ja en nee… Verschillend…

Maar, dan sta je voor een probleem:

Wat betekent het: “Bretoen zijn”

En vooral, waarom “Bretoen” zijn?

 

Ingeschreven en als Fransman beschouwd,

aanvaard ik het Fransman te zijn.

Dat ik aan Bretagne behoor is,

in tegenstelling, een feit dat ik naar keuze

kan ontkennen en verloochenen…

 

Ik deed het ooit…

Lange tijd wist ik niet dat ik een Bretoen was…

Als Fransman, dat staat vast,

moet ik “Bretagne”, bijkomend,

bewust zijnde, beleven….

Verlies ik dat bewustzijn,

dan houdt Bretagne op, in mij, te bestaan.

Verliezen alle Bretoenen dat bewustzijn

dan bestaat Bretagne helemaal niet meer…

 

Bretagne heeft geen identiteitspapieren

en bestaat enkel als, bij iedere generatie,

mensen zich als Bretoen herkennen…

 

Op dit ogenblik worden kinderen geboren, in Bretagne…

Zullen zij Bretoenen zijn? Niemand kan het zeggen…

Voor ieder, met de jaren… de ontdekking… of de onwetendheid

 

 

 

 

16:50 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nieuwe webstek

Dank zij Peio SERBIELLE ontdekte ik de Baskische muziek en moest, tot mijn verbazing, vaststellen dat er over deze muziek weinig of niets op het Nederlandstalige Internet te lezen valt.

 

Dus besloot ik, met veel knip- en plakwerk (en veel vertalingen), zelf een webstek op te starten.

 

www.flieflodderke.be

 

 

08:59 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-03-06

Waar het hart van vol is...

 

Egon, le chant des légendes basques

 

 

Haurtxo Txikia

 

Haurtxo txikia negarrez dago

Ama emaiozu titia

Aita gaiztoa tabernan dago

Pikaro jokolaria

Lo, lo…

Lo, hartxo txikia, lo…

Lo, haurtxo txikia, lo…

 

Klein Kindje

 

Een “gedreven” wiegelied dat ons meteen kennis laat maken met het koor Aizkoa. Dit koor doet de reputatie van de Baskische koren alle eer aan!

 

 

Izarren Iaztana

 

Egun batez, etorri ziren…Euskadunak…

Euskara zaukatenak…

Hor ziren… Hor, munduari lotuak…

 

Er was eens… Zo beginnen alle verhalen en legendes.

Ik wil je de geschiedenis vertellen van een volk… de Basken…

Zij die euskara praten

 

 

En, ja hoor! Wij gaan meteen in op de uitnodiging van Peio!

 

 

 

Kantua

 

Oi! Herria lur debekatua

Zertan zaude euskal gizakia

 

Gure etxeko semeak zain daude

Mamarroeri begira

 

Non zaudete euskotarren argi

Emaguzue biharko janari

 

Ama lurra daukagu soro jada

Betitik eta betirako

 

Nafarroa labe eta arrago bada

Mende eta gizaldietan

 

Etorriko dela Gaueko omen

Suge eta ezpataren dantzan

 

 

Ach ! Mijn vogelvrijverklaarde land

Baskische ziel, waar ben je?

 

Onze kinderen wachten op Jullie,

onze beschermgeesten.

 

Ach! Raadsmannen van Baskenland, waar zijn jullie mee bezig?

Wijs ons de te volgen weg.

 

Zolang ik me herinner

bent U, Aarde, de  moeder en de wereld van ons allen.

 

En u, Koninkrijk van Navarra, zal

Voor eeuwig de smeltkroes van ons volk zijn.

 

Het schijnt dat Gaueko, hoeder van de nacht, ons zal verschijnen

In de dans van de slang en het zwaard.

 

 

Gelukte mengeling van stijlen en progressief (in de muzikale zin)

 

 

 

Pilota partida bat

 

Een partij pelota

 

Op 12 augustus 1846 had in de stad Irun een historische” pelote” wedstrijd plaats tussen Basken van weerszijde van de grens. De zuiderlingen, gewoonlijk de winnaars van deze ontmoeting, zagen zich verslagen. De noorderlingen keerden als victorieuze winnaars terug naar huis.

 

 

Nee, ik hoor er helemaal geen vertrek naar de kruistochten in zoals E.H.Boyer J Wel het gevoel van blijheid en overmoed. De stem van David Olaizola, die zeer jong klinkt, benadrukt deze indruk.

  

 

 

Zatoz jaungoiko maite

 

Geliefde Heer

 

Gebed aan de Heer, god der kristenen. Zeemzoet. Ligt me minder

 

 

 

Aitorren Lurra

 

Itxaropenezko kantua dela

Betirako ametsa

Guzien artizarra

 

Hemen hor eta han gaude

Hemen hor eta akelarre

 

Betirako ametsa

Gu guzien lamina

 

Hemen eta han gaude

Aitoren lurra dago

Amaiaren ihintza

Arbasoen aztarna

 

 

Het land van Aitor

 

Zo waar, ik zeg U

Uw melodie is een lied van hoop

Onze eeuwige droom

En onze ster.

 

Ik zeg U,

Wij zijn hier, daar en ginder

Wij zijn hier voor de sabbat.

 

U bent onze eeuwige droom

U, Godin, Nimf, Najade

 

Wij zijn hier en ginder

Dit land is het rijk van Aitor

Dauw van onze godinmoeder Amaia

Vesting van onze voorouders

 

 

Zweverig… het geeft me zin de bossen in te trekken, niet om aan deze muziek te ontsnappen maar om op zoek te gaan naar een verloren geschiedenis, een verdwenen hoop…

 

 

 

Amaia

 

Nor zara ?

Nondik zatozkigu ?

Gure herriko alaba naiz

 

Wie ben je?

Waar kom je vandaan?

Ik ben een dochter van ons volk

 

 

Zeer kort. Het mooiste nummer, zoals Boyer zegt? Kwestie van smaak. De stem van Guezala is me iets te zoet.

 

 

 

Elurra mara-mara

 

Ons kind slaapt

Ik krijg er niet genoeg van hem te omhelzen

Als engelen zouden bestaan

Dan zou mijn kind een engel zijn

 

Prachtig rustgevend wiegelied gezongen door de warme stem van Pierre Trocq

 

 

 

Caminando

 

Onderweg

 

Reik me je hand

Ik wil kennis met je maken

Weet je, ik heb maar een Wereld

Zijn naam is: “Vrijheid”

Mijn volk is moedig en liefdevol

En de kinderen zijn Koningen.

 

Ik ga op weg

De novae zijn mijn huis.

Zigeuner en liefdesbode,

Ben ik van alle tijden

Zwerver, Volkszanger en Dromer

 

Kom zingen met mij

Bij de klank van mijn gitaar

Laat ons feesten

En zo broers worden voor de eeuwigheid.

Bij dageraad

Zullen onze volkeren verenigd zijn

In hart en ziel

 

 

 

Een vrolijke uitnodiging tot verbroederen. De tekst herinnert me de brieven die Peio schreef vanuit de gevangenis en weerspiegelt geloof en vertrouwen

 

 

 

Agur Maria

 

Wees gegroet Maria

 

 

Gebed gericht aan de Maagd Maria.

 De prachtige stemmen van het koor Aizkoa houden het sober.

 

 

 

Akelarre

 

Akerrak Adarrak Okerrak Ditu

 

De sabbat

 

De Bok heeft gekromde horens

 

 

Wel ja, laat ons naar de sabbat gaan! Met deze muziek lijkt het helemaal niet angstaangevend.

Akerrak Adarrak Okerrak Ditu, gescandeerd door Peio… prachtig!

 

 

 

Maitia nun zira?

 

Mijn liefste waar ben je?

Ik zie je niet meer

Hoor niets van je

Waar ging je?

Veranderden je gevoelens?

Tot tweemaal toe beloofde je me

Toe te behoren

 

 

Dit droevige lied werd eerder al gezongen door Oldarra. Deze versie is verschillend maar even mooi, volgens mij. Bij deze versie voel ik meer weemoed naar de verloren liefde…

 

 

Nahia

 

Het verlangen

 

 

Een ode aan de zeven provinciën. Laat ons drinken op!

De stemmen en de muziek doen me denken aan I Muvrini…

 

 

Ez ahantz

 

Herinner je!

 

Er was eens… Zo beginnen alle verhalen en legendes.

Ik wil je het verhaal van een volk vertellen…van de Basken… zij die het Euskara praten.

Zij waren er al zo lang op deze wereld.

Waar kwamen zij vandaan?Waar hoorden zij thuis?

Wie weet het? Wie?... Wie?

Zij weten het niet…maar, zij hopen.

Gisteren, bestonden we. Vandaag, bestaan we. Morgen zullen we er nog zijn, nietwaar?

 

 

Peio vertelt, op prachtige wijze, de geschiedenis van de Basken en het klinkt als een geloofsbelijdenis.

 

 

Egon, le chant des légendes basques, mocht voor mij best wat langer duren… Het is een aangename muzikale reis die ik iedereen aanraad.

 

13:43 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-03-06

EGON

 

.

EGON, lied van de Vrijheid

 

 

Komt EGON eindelijk in de platenwinkels?

 

E.H.Boyer gaf alvast zijn indruk op deze kanjer van een CD op www.euskobizia.com en wat hij daar vertelt, probeer ik hieronder samen te vatten.

 

Volgens E.H.Boyer zal deze CD de puristen verwonderen. Ondanks het gebruik van zowel symfonische orkestraties als elektronische apparatuur en hip-hop ritmes voldoet Egon aan wat men van traditionele muziek mag verwachten.

Zes klassiekers van de Baskische muziek worden in een nieuw (muzikaal) kleedje gestoken. Acht nieuwe composities vervolledigen dit gezamenlijke werk waaraan meewerkten: Jean-Marie GUEZALA, David OLAIZOLA, Agnès COUSSIRAT, het koor AIZKOA en alom tegenwoordig op deze CD, Peio SERBIELLE, Xavier MARCOS en Philippe PALLARO.

 

De titels brengen het verhaal van Baskenland, van de voorgeschiedenis tot nu. EGON is niet alleen een concentraat van het beste van wat de Baskische muziek ons te bieden heeft maar is ook een uitnodiging naar het land waar de geest van de Laminaks en de Bosmens nog rondwaart. Het magische Baskenland, land van legendes waar de bewoners een onbekende taal spreken en hun zinnen achterste voren uitspreken…

 

EGON Track by track

 

Haurtxo Txikia een wiegelied, hier aangepast door Xavier Marcos en Philippe Pallaro. Tribale ritmes en de zwevende gezangen van het koor Aizkoa brengen ons meteen in een droomwereld.

 

Izarren Iaztana, een kort nummer met op de achtergrond, de geruststellende stem van Peio Serbielle, die ons uitnodigt

 

Kantua Hip-hop ritmes en “opgeblazen” koorzang. Te vergelijken met wat de Bretoense groep Stone Age of Deep Forest bieden. (tekst van Peio Serbielle, de muziek is van Xavier Marcos en Philippe Pallaro)

 

Pilota partida bat  Traditionnal herzien en “episch” bewerkt. Het klinkt als een vertrek naar de kruistochten! De stem van David Olaizola is subliem.

 

Zatoz jaungoiko maite prachtig “gebed aan de Heer”, helemaal vernieuwd en gezongen door Jean Marie Guezala, de mooiste stem op deze CD. De muziek en de arrangementen doen soms denken aan Ketelbey (Engels toondichter)

 

Aitorren Lurra Meteen komt de luisteraar in de ban van de zwevende stem van Agnès Coussirat: men hoort de “laminaks” fluisteren… Dit lied zou niet misstaan hebben in de soundtrack van “Lord of the rings”

 

Amaia Zoals het vorige nummer is dit een nieuw lied. En volgens mij het mooiste op Egon. Te kort maar met betoverende melodieën… en steeds de prachtige stemmen van J.M. Guezala en A.Coussirat. Dit moet onmiddellijk als nieuw volkslied van Baskenland voorgesteld worden.

 

Elurra mara-mara  Een nieuw rustgevend wiegelied, hier gezongen door de bariton Pierre Trocq.

 

Caminando Peio Serbielle en Bueno (tekstschrijver van dit lied) vormen een duo om dit Spaans klinkende lied van X.Marcos en P.Pallaro te zingen. Het onderwerp, is de broederlijkheid tussen volkeren.

 

Agur Maria Een religieus lied gezongen door het koor Aizkoa

 

Akelarre De Sabbat. Wat bombastisch nummer dat niet zou misstaan in de soundtrack van een Heroïc Fantasy film. Peio Serbielle psalmodieert op de achtergrond en meteen komt ons het beeld voor de ogen van een heks de geesten van de natuur oproept. Dit lied is eerder een hymne aan Moeder Aarde dan aan het “Kwaad”.

 

Maitia nun zira? Een traditioneel liefdeslied overgoten met een “wals-sausje”. Zij die de versie van Oldarra verkiezen zullen misschien knarsetanden. Toch lijkt me dat deze versie niet zo verschillend is.

 

Nahia  Een ander lied dat enigszins uit de muzikale context gehaald werd. Een vrolijke hymne, over de zeven provinciën waar het goed is te vertoeven! Een feestlied, eerder “pop”! Het geeft je zin inde handen te klappen.

 

Ez ahantz  Prachtig einde! Peio Serbielle vertelt, als in een sprookje, de oorsprong en de geschiedenis van het Baskische volk dat zich wist te handhaven. Een lied om ons te herinneren waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan…

 

 

Tot daar de commentaar van E.H.Boyer

 

De vertaling nam me wat tijd. Nu ga ik de tijd nemen om deze Cd rustig te herbeluisteren. Wie weet!, misschien schrijf ik weldra, voor de eerste keer, een persoonlijke kritiek over muziek. Om mijn eigen mening te geven over deze CD, waar ik naar uitzag! En, wees gerustgesteld… prachtige muziek!

 

 

22:59 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-03-06

Concertnieuws

Enigszins gefrustreerd moest ik, vorige zaterdag 4 maart, vaststellen dat de link naar het steunconcert aan Ingrid Betancourt, in Auray (Bretagne) niet werkte…

 

Wel kregen we een vertaling van een artikel uit de krant GARA over het, zo te lezen, memorabele concert van Lluis Llach op 3 maart

 

 

Gara 05 03.06

Optreden Lluís Llach in Vitoria – Gasteiz

 

Een collectieve emotionele onderdompeling



Vrijdagnacht trilde de Buesa Arena en deze keer was het niet voor een overwinning van de basketploeg Tau…

Een stroom van emoties, herinneringen en gevoelens verbreidde zich via de muziek,  de woorden, de poesie en de klank van de piano. Ook klonken er doodsklokken… klokken van droefheid, woede, onmacht maar ook van hoop.

… 30 jaar geleden. Een bloedbad, aangericht door de politie, traumatiseerde de stad die met vijf dode arbeiders achter bleef. Dit feit zou de komende generatie van Gasteiz merken.

Lluis Llach speelde een “thuiswedstrijd”, met een toegewijd publiek, gekomen uit heel Baskenland en uit Catalonië klaar om een bad van collectieve emotie te ondergaan. Achtduizend personen onder wie vele gekende gezichten uit de politieke, syndicale en culturele wereld. Catalaanse vlaggen, sommige republikeinse, Baskische vlaggen, met een zwart rouwlintje, en spandoeken die om gerechtigheid vroegen.

 Hij kwam, enkele minuten later dan aangekondigd. Zoals gewoonlijk, gekleed in donkere kledij, een muts op het hoofd en de hand op het hart als antwoord op de ovatie die hij ontving. “Goede avond, goede avond. Het is een zeer speciale avond.” En, gezeten aan zijn piano, begon hij met “april 74” …. waarmee hij de mensen van zijn generatie wilde “heroveren”. “Ik kom van ver, in jaren.”

Met zijn begeleidingsgroep liet Llach een handvol liederen horen, waarvan hij de titels aankondigde in het Baskisch, het Catalaans en het Spaans. “Witte Rozen” werd opgedragen aan de voorzitter van de vereniging “Slachtoffers van 3 maart”, (enkele uren eerder aangehouden bij de manifestatie) “die nu hier had moeten zijn”. En vooraleer hij “Verges 50” , vol droombeelden, inzette, wou hij eerst een liefdesverklaring aan Mikel Laboa afleggen.

“ … die ik innig wil omhelzen. Wij zijn nu beide kalende oudjes. Telkens ik naar Baskenland kom voel ik een ongeremde liefde voor hem. Ik ben geen cowboy maar de gevoelens zijn dezelfde”

Waarna er twee zeer geïnspireerde liedjes kwamen waaronder “Pais petit”, over zijn kleine dorp. Hij sloot dit eerste deel af met een uitnodiging tot een reis naar Itaca.

Tijdens het tweede deel was hij vergezeld van het Symfonisch Orkest van Gasteiz en de koorleden van het Orfeón van Donostia. Nadat hij de muzikale directeur, Enrique Ricci, bedankt had begon hij aan de hommage aan de slachtoffers van 3 maart.

 “Ik weet niet of ik me goed kan uitdrukken want de gevoelens en de herinneringen volgen elkaar snel op. Ik zou dit concert willen opdragen aan de families, de vrienden en vriendinnen van de slachtoffers, als een stevige omarming. Een omarming vol tederheid en solidariteit. We weten allemaal dat het toen ging om een daad van Staatsterrorisme, uitgevoerd door diegenen die zich ordestrijdkrachten noemden, staatsbedienden, waarvan er sommigen nog in leven zijn. Dat weten we allemaal.” En hij herinnerde eraan dat, in die 30 jaar dat de raven regeerden, nooit vergiffenis werd gevraagd. Onder het geroep van “Het Volk zal dit nooit vergeven” verklaarde de zanger uit Verges, dat “hoewel de verantwoordelijken denken dat de tijd verder gaat, zullen onze herinneringen hen voor altijd achtervolgen”

Eerste klokken

En de eerste klokken klonken. De tijd stopte in de Buesa Arena toen op een groot filmscherm, in vertraagd tempo, de brutale beelden van het politieoptreden buiten de kerk van (de wijk) Zaramaga getoond werden en het orkest de eerste noten van “Doodsklokken” liet horen, samen met het huiveringwekkende gemurmel van het koor dat overging in woedende “Moordenaars, dat jullie nooit rust zullen kennen in lengte van dagen en dat onze herinneringen jullie zullen blijven achtervolgen.”

 

De staande ovatie van het publiek kwam enkel tot stilte toen leden van de Vereniging Slachtoffers van 3 maart op het podium kwamen om Lluís Llach te bedanken en om de arrestaties aan te klagen die eerder plaats vonden, tijden de manifestatie.

 

Het applaus hield niet op en de Catalaanse muziek bleef weerklinken. De “emotionele en politieke impact “ was voelbaar. Bij de herhaling van het eerste deel van “Doodsklokken”, met de pijnlijke zwart-wit beelden werd een nieuwe golf van emoties aangesproken. Aanstekers gingen de lucht in.

Meer applaus en afscheid van Llach die terug kwam om eerst een ode aan de liefde voor de muziek te zingen waarna hij, voor een rechtstaand publiek nog enkele bisnummers bracht. Met het historische nummer “L’Estaca” en enkele “independentzia” slogans  werd de nacht van 3 maart 2006 besloten.

 Vertaling: W.Hensgen

 

08:30 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-03-06

Balade en Pays Basque

"BALADE EN PAYS BASQUE"
Samedi 4 mars 2005

Suite à un problème de santé, je ne serais pas en mesure de vous présenter l'émission en direct... RADIO BRO GWENED vous proposera une rediffusion entre 15 et 16 Heures d'une émission enregistrée...
Rendez-vous à très bientôt j'espère...
ALAIN

 

« BALADE EN PAYS BASQUE »

Zaterdag 4 maart 2005

Door gezondheidsproblemen zal onze vriend Alain volgende zaterdag niet in de studio kunnen zijn…

Tussen 15 en 16u zal RADIO BRO GWENED een eerder opgenomen programma uitzenden.

Courage, Alain!

 

06:52 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-03-06

Lluis Llach - afscheidstournee

Lluis Llach

 

Catalaan, geboren in 1948 te Verges, onder het franquisme, maakte al vlug deel uit van een groep intellectuelen die probeerden te weerstaan aan de culturele genocide. Zijn muziek werd zijn « wapen »

In 1967 gaf hij een eerste concert en een jaar later kende hij het succes. Zijn compositie, L’Estaca, bezong de hoop en de strijd tegen het autoritaire regime en werd, ondanks gecensureerd, een hymne tegen het fascisme.

 

De concerten vermenigvuldigden zich ondanks een politieverbod. Opgespoord door de politie moest hij, van 1971 tot 1976, aziel zoeken in Parijs

 

Na de dood van Franco kon hij in Barcelona optreden tijdens concerten die honderdduizend muziekliefhebbers verzamelden!


De platen volgden elkaar op en in 1997 kwam een compilatie op de markt. In 1999 verscheen bij East West een Anthologie bestaande uit 4 CDs met de mooiste momenten van zijn carrière.

 

In de lente van 2007 zal hij, na 40 jaar optreden, stoppen met toeren. Zijn afscheidstournee start op 3 maart 2006 in de Baskische hoofdstad Gasteiz. Daar speelde hij 30 jaar geleden

Het beroemde “Campanades a morts”

 

 

Campanades a morts
fan un crit per la guerra
dels tres fills que han perdut
les tres campanes negres.

I el poble es recull
quan el lament s’acosta;
ja son tres penes mes
que hem de dur a la memoria.

Campanades a morts
per les tres boques closes;
ai d’aquell trobador
que oblidès les tres notes!

Qui ha tallat l’alè
d’aquests cossos tan joves
sense cap mès tresor
que la rao dels que ploren?

Assassins de raons i de vides que mai no tingueu repos en cap dels vostres dies
i que en la mort us persegueixin les nostres memories.

 

 

Hij toondichte dit lied nadat hij op de radio gehoord dat Baskische syndicalisten gedood werden door de politie…

 

 

22:03 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |