17-02-06

VERBROEDEREN

 Hieronder, eindelijk, de beloofde vertaling...

 

VERBROEDEREN

 

 

Vandaag is een belangrijke dag en niet alleen omdat ik, eindelijk, uit een rocambolesk verhaal ontsnapte. Een verhaal dat zich niet in Frankrijk, zichzelf beschouwend als de hoeksteen van de Mensenrechten, had mogen afspelen.

Vandaag, in de context van het OUTREAU schandaal, heeft een Rechter van Detentie en Vrijheden het aangedurfd zijn geweten en beoordelingsvrijheid te laten spreken. Ondanks het aandringen van de onderzoeksrechter, Mevrouw Marie-Antoinette HOUYVET, die voor de vijfde maal, “in het belang van het onderzoek en het risico van verstoring van de openbare orde veroorzaakt door de verweten feiten” het bevel tot bewaring wou vernieuwen.

 

Mijnheer de Rechter, ik dank u! In uw besluit verklaarde U uw beslissing, onder andere, door het feit dat u “niet in dienst bent van Mevrouw Houyvet ” en ik ben er U dankbaar om. Uw beslissing geeft glans aan de Gerechtigheid die U vertegenwoordigt.

 

Met deze beslissing getuigt U van de noodzakelijke onafhankelijkheid waarover de Rechters van Detentie en Vrijheid in de toekomst zullen moeten kunnen beschikken om de algemene zucht tot systematische voorlopige hechtenis van ieder die “onschuldig beschouwd” wordt en toch in de gevangenis belandt, te beperken. In Frankrijk, ziet men, te vaak, dat personen opgesloten worden. De bezwaren en bewijzen die de opsluiting moeten rechtvaardigen, worden later gezocht. Dat heet willekeur of despotisme.

 

Heren Magistraten en Politieke Verantwoordelijken, het debat betreffende OUTREAU is eenvoudig op te lossen. Ik stel een hervorming voor, één enkele: laat de Onderzoeksrechters en de Heren politiekers een contract van eerste tewerkstelling van 6 maanden volbrengen in een bedrijf… een GEVANGENIS (isolatie, strafcel, dehumanisering, vernederingen, enz.) Ik stel voor elkaar na deze stage te ontmoeten en samen te overwegen. Ik ben overtuigd dat wij zonder veel tijd te verliezen aan gissingen en zinloze redevoeringen, tot interessante conclusies zouden komen. Als mijn voorstel U bevalt, zal het mij een plezier zijn een steentje bij te dragen aan het debat.

 

Vandaag wil ik iedereen die ons gesteund heeft danken. Zij die gedurende 16 maanden -480 dagen hel, strijd, smaad- op de bres waren en voor wie BROEDERLIJKHEID nog iets betekent! Voor wie Asielrecht, Verdraagzaamheid en Gastvrijheid –vooral voor hen die een andere opinie hebben- geen lege woorden zijn. Al diegenen voor wie de verdediging van de Mensenrechten of het Zelfbeschikkingsrecht van volkeren zich niet beperkt tot Palestina, Irak of Colombia maar die ook binnen de grenzen durven kijken.

 

Ik dank mijn familie. Mijn ouders, mijn vader die tijdens de oorlog, als verzetstrijder gewond werd en door onbekenden verzorgd werd. Men leerde mij dat de mijn deur moest open staan voor hen die honger, dorst of rust nodig hadden.

 

Heren Regeerders, zo wij vandaag vrij zijn, is het door mensen als mijn vader! Jullie zijn het vergeten, ik niet! Ik maakte gebruik van de gewonnen vrijheid.

 

In naam van diezelfde vrijheid veroordeelden jullie mij, zonder bewijzen ten laste, tot 16 maanden opsluiting waarvan 7 in afzondering.

Zeven maanden te overleven als een rat, een hond, een varken in een hok van 7m2! Ik schreef  naar de Heer Perben – dierbaar Minister van Ongerechtigheid!! Zonder mijn tomeloze behoefte om te lezen en te schrijven zou mijn leven beperkt zijn gebleven tot behoeftes die ik hier niet zou kunnen noemen.

 

Ik dank mijn MOEDER, Pierrette. Zij was er telkens weer. Want ook zij voelde zich “opgesloten”. Weet je, mama, ik vergeet nooit wat je zei tijdens het bezoekuur in Moulins:” Als ik naar Moulins kom, blijf ik binnen, tussen twee bezoekuren. Zo ben ik ook opgesloten, zoals jij en met jou”. Mama, dat heet empathie: lijden, meeleven, delen wat een ander voelt.

 

Bedankt Jean-Bernard. Naar het schijnt zijn wij 25 jaar verjongd. Weet dat ik nooit, al wat je deed, zal vergeten. Je hebt de wereld van de communicatie en de vierde macht moeten ontdekken. Een wereld die meer gesteld is op het verspreiden van kwalijk riekende nieuwtjes dan op het verdedigen van een juiste zaak. Jij wist deuren te openen, te overtuigen en trouwe bondgenoten te vinden. Hierbij mijn dank!

 

Dank aan Gérard en Jenofa. Ach, Jenofa, mijn zusje die me in Angoulême snikkend in de armen viel en niet kon begrijpen dat men mij zoiets kon aandoen! Toch wel Jenofa! Aan mij en zovele anderen! Je blik en je glimlach voedden mij met Hoop.

 

Françoise, mijn Vriendin, dank je. Catherine en Robert, bedankt.

 

Dank aan jullie, die me sinds het begin steunen: Noël Mamère, Didier Borotra, Gérard Onesta, Alexandre Héraud, Renaud, Maxime Le Forestier, Georges Moustaki, I Muvrini, Nadau, Tri Yann, Gilles Servat, Luis Llach, Christian Laborde, Florence Delay, Mgr Molères, Jacques Gaillot, Marc Legras, Isabelle Dhordain, Philippe van cotebasque.net, Askatasuna en alle ANDEREN uit Baskenland, Frankrijk, Spanje, België, Engeland, Italië, Zwitserland, Duitsland, Canada, USA en nog meer.

Ik wist dat jullie er waren. Jullie gaven me een teken. Jullie genegenheid, jullie brieven en radioboodschappen, vol liefs en tederheid, waren me een steun.

 

Zij waren mijn zuurstof. 16 maanden lang keek ik, alle dagen, vol verwachting uit naar jullie schouderklopjes tegen de absurditeit en de onterende pijn.

 

Jean-François, advocaat en vriend (al zo lang), bedankt! We weten dat de strijd niet afgelopen is. Het is enkel een wapenstilstand! We weten dat er nog veel werk voor de boeg is vooraleer de uitzonderingsrechtbanken afgeschaft zullen worden.

 

In een ware Democratie, kan men niet van willekeur gediend zijn! In een Democratie moet het recht en de wil van een volk, om zichzelf te ontplooien, gerespecteerd worden. Deze ontplooiing brengt hen nader tot de Anderen. Ik ben een eenvoudige humanist, een artiest, een Democraat! Geen politieker.

 

Ik heb het moeilijk om te begrijpen dat het, in Baskenland, mogelijk is dat “democratisch-achterlijke” partijen een pact sluiten met de Duivel. Hoe kan men enerzijds voor het Recht op Zelfbeslissing voor de Basken stemmen en tezelfdertijd, manu militari, een belangrijk politiek acteur het woord ontnemen, onder voorwendsel dat onze tegenstanders hem, dank zij bedrieglijke voorwendsels, ter dood veroordeelden. Zoals ik eerder zei, betekent Verdraagzaamheid eerst en vooral, andersdenkenden aanvaarden.

 

Ik ben het arrogante, hoogmoedige Frankrijk, steeds twijfelend en schommelend tussen neerbuigende inschikkelijkheid, onderdanigheid en… de matrak beu. Wij zijn volwassen burgers en willen als dusdanig gerespecteerd worden.

 

Onze toekomst ligt in geweldloze actie. “Les Armes et les Mots, c’est pareil! Ca tue pareil ! » » zei Léo Ferré. Ikzelf geloofde steeds in de Overredingskracht van Schoonheid, een kreet, een traan, een glimlach of een uitgestoken hand naar het gezwegen Leed.

 

 

Nu is het aan ons, Basken, ongehoorzaamheid, tegen wat niet met onze aard strookt, te ontwikkelen.

 

Onze toekomst ligt in de Vrijheid en Broederlijkheid met de andere volkeren in beweging.

Vergeet niet, wij zijn kinderen van de Maan en de Zon, gekneed door ons verleden en benieuwd naar de toekomst.

 

Een laatste dank aan alle journalisten die hun werk naar behoren uitvoerden en weerstand bieden tegen de OMERTA die heerst zodra het zaken betreft die betrekking hebben op het zogezegde terrorisme.

 

Tot slot! stuur ik zoenen naar al mijn vrienden artiesten, die zich door hun artistieke bijdrage inzetten.

 

Met de vereniging “Danse avec les ours” werd besloten de strijd, met woorden en muziek, verder te zetten. Iedereen kan ons in deze volstrekt humanitaire actie vervoegen. In de komende weken en maanden zullen concerten gegeven worden en zal er een campagne tot sensibilisatie gevoerd worden:

 

 De Kunst in dienst van de Vrijheid,

 Over het Asielrecht,

 Tegen de Willekeur,

Stop aan onterende behandelingen (isolement, strafcel, dehumanisering, vernedering enz)

Voor het nader brengen en tegen de verspreiding van politieke gevangenen.

De Kunst ter verdediging van BROEDERLIJKHEID met… alle Mensen en… alle Volkeren.

Zonder Uitsluiting. Zonder Geweld. Respectvol

 

Tot weldra!

Mil esker. Met dank

 

Peio SERBIELLE

“Danse avec les ours”

Email : assodanseaveclesours@yahoo.fr

 

12:23 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.