04-10-05

DARIO FO

 
Nadenkertje
 
(...)
 
Hoofdcommissaris:  Ja, toegegeven…we hebben ons vergist.

 

Zot: God, ja, iedereen kan zich vergissen. Maar, neem me niet kwalijk, U hebt er toch een serieus potje van gekookt als ik het zo mag zeggen: eerst arresteert U zomaar willekeurig een onschuldige burger, ten tweede, U houdt hem langer vast dan wettelijk is toegestaan, daarna traumatiseert U mij daar eventjes die arme spoorwegmecanicien door hem te zeggen dat U kunt bewijzen dat hij het station opgeblazen heeft, daarna lokt U min of meer vrijwillig een angstpsychose bij hem uit, angst om zijn werk te verliezen, daarna is zijn kaartspelalibi zogenaamd ondergraven en dan, als klap op de vuurpijl, maakt U hem helemaal af met de melding dat zijn vriend en kameraad uit Rome schuld heeft bekend inzake het bloedbad in Milaan! (…) Als U mij vraagt dan bent U schuldig en hoe, U bent volledig verantwoordelijk voor de dood van de anarchist (…)

 

Hoofdcommissaris: Maar mijnheer de rechter, hoe is het mogelijk?! U hebt het daarnet zelf toegegeven: het is ons beroep verdachten te ondervragen en hen te doen babbelen, we zijn verplicht nu en dan onze toevlucht te nemen tot listen, trucjes, een beetje psychische druk…

 

Zot: Ja, maar het gaat hier niet om een beetje druk, maar om ononderbroken psychisch geweld! (…) Dus, U hebt gelogen, voor de televisie in de kranten, toen U zei dat het alibi niet klopte en dat er ernstige aanwijzingen waren… U gebruikte uw trucjes en valse streken dus niet alleen om de verdachte murw te krijgen, maar ook om het vertrouwen van de brave goedgelovige man van de straat te misbruiken en te bedriegen!

 

 

Uit: Dario Fo: Toevallige dood van een anarchist (1970). Vertaling: Filip Vanluchene.}

 


10:00 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.