20-09-05

Open brief aan Minister Perben

 
Op 23 maart, na 6 maanden gevangenis, schreef Peio volgende brief aan toenmalig Minister Perben
 

 

POETES, VOS PAPIERS !

(Titel geleend van Léo Ferré)

 Open brief aan Mijnheer PERBEN, Minister van Ongerechtigheid

 

 

AGUR – BONJOUR – ADICHATS – BUENOS DIAS – GOOD MORNING

“Wil je universeel zijn, vertel me dan over je volk” Antonio MACHADO

 

 

Op een mooie dag, dankzij God, ontdekte de mensheid, op zijn reis naar de Toren van Babel, het Baskisch, het Occitaans, het Frans, het accordeon en een taaltje speciaal voor de kinderen.

 

Sindsdien, dankzij de Muziek, verstaan de Basken de Occitanen, de Occitanen begrijpen de Fransen, de Fransen begrijpen het accordeon en het accordeon, dat spreekt voor zichzelf, begrijpt het kindertaaltje.

 

Mijnheer de Minister, ik kan niet beweren dat ik U schrijf vanuit de mooiste plaats van het Paradijs op Aarde! 7 m2, dat is 593 keer minder dan uw collega, Mijnheer GAYMARD.

 

Dankzij mijn opvoeding heb ik 3 essentiële waarden leren kennen die steeds deel waren van mijn leven, te weten:

 

-         de betekenis van het Gegeven Woord

-         de zin voor Gerechtvaardigheid

-         en vooral, de betekenis van GASTVRIJHEID

 

Mijn vader zei me steeds: “Jongen, vergeet het nooit! Als ooit iemand aan je deur klopt die honger of dorst of geen bed om te slapen heeft, geef hem dan te eten, te drinken en een bed!”

En Papa wist waarover hij sprak!! Hij die vluchtte, om te ontsnappen aan de Duitse werkkampen, bij het Verzet ging en zwaar gewond werd op 13 juni 1944 te ORTHEZ. Badend in het bloed, achtergelaten langs de weg werd hij gevonden door andere mensen, ja, andere mensen –ik weet niet wie, heeft geen belang – hebben hem verzorgd… hebben HUN DEUR VOOR HEM GEOPEND.

 

Zij brachten hem naar het hospitaal voor verzorging.

Ik weet niet wie “die mensen” waren die hem GASTVRIJHEID gaven maar elke dag die God schept, zegen ik “die mensen” die het mogelijk maakten dat ik mijn VADER ken.

 

Anderzijds, Mijnheer de Minister, heb ik op de republikeinse school drie andere belangrijke waarden leren kennen:

 

VRIJHEID – GELIJKHEID – BROEDERLIJKHEID

 

Over BROEDERLIJKHEID zei men mij:

 

BROEDERLIJKHEID, dat is ZIN HEBBEN OM TE GEVEN – KUNNEN GEVEN

 

Dat alles drukt zijn stempel! Voor de rest van je leven!!

En als ik goed begrepen heb leunt deze boodschap aan bij de boodschap van mijn vader.

 

Mijnheer de Minister, het Gerecht verwijt me mensen te hebben geherbergd die op vlucht waren voor de politie?!!?

 

Weet U, dat komt door dat verdomde gevoel voor gastvrijheid, zo dierbaar aan Baskenland!

“BESOAK ZABALIK” zoals men zegt in Biarritz

“ DE ARMEN WIJD OPEN”. Altijd “WIJD OPEN”

 

Maar iedereen in Baskenland, in Frankrijk, Duitsland, Canada, Bulgarije en Spanje… overal waar ik met mijn vrienden muzikanten optrad, weet dat ik EEN ARTIEST ben. Mijn enige wapens waren, zijn en zullen blijven: Woorden, mijn Stem en de Muziek, nogmaals Muziek en altijd de Muziek…

Iedereen weet dat ik GEWELD NIET GOEDPRAAT.

Ik heb altijd geloofd aan de overtuigingskracht van SCHOONHEID, aan emoties die iedereen op de Planeet kunnen treffen door een schreeuw, een glimlach of tederheid.

 

Het is waar, onder andere onderwerpen heb ik ook gekozen te zingen over mijn LAND, zijn bedreigde taal en cultuur maar de Muziek blijft mijn uitverkoren gezellin, mijn trouwe, nederige odalisk.

 

Mijnheer de Minister, een tiental jaren geleden werd ik door een jonge journalist uitgenodigd voor de Baskische televisie van San-Sebastian. Weinig later vernam ik dat hij opgesloten werd voor een “zeer terroristische” misdaad” namelijk DIENSTWEIGERING!!! Veroordeeld tot 2 en een half jaar gevangenis! Woedend, heb ik me aan de piano gezet en een compositie gemaakt die ik, ironisch, “VREUGDEKREET” genoemd heb (ALEGERAZ op EUSKADI KANTA LUR – SONY Music)

Ik heb deze compositie met koor en orkest opgenomen voor HEM en zoveel anderen die door de politie opgespoord worden. Opgespoord, niet omdat zij GEWELD ZOUDEN GEBRUIKT HEBBEN, maar gewoon omdat zij hun IDEEEN en de VRIJHEID VAN SPREKEN aanwenden.

Omdat zij ook, Basken en Wereldburgers zijn. En omdat ook zij dromen deel uit te maken van dat grote symfonieorkest der Naties.

 

 Mijnheer de Minister, het spijt me,  maar inbreuken op de  vrijheid van spreken, het zij in Afghanistan, Irak of Spanje, verdraag ik niet. Het bezorgt mij uitslag!

 

De Basken zullen weldra, morgen of overmorgen, deel uitmaken van de Verenigde Naties. Voorlopig maken wij deel uit van de Vergeten Naties.

 

Het moet eindelijk geweten, in Parijs, in Frankrijk, in Europa en overal ter wereld dat in Spanje, opnieuw en sinds een tiental jaren, DE DEMOCRATIE ONTZEGD WORDT.

 

Na opstandelingen en gewetensbezwaarden worden nu ook vervolgd en opgesloten:

 

-         politiekers, verkozen op democratische wijze

-         politieke bewegingen, culturele verenigingen, jeugdorganisaties

-         journalisten. Ja! Journalisten!

 

Laten we het over de kranten hebben!

 

-         EGIN, informatieblad van 50.000 oplages, gesloten in 1998

-         EGUNKARIA, informatieblad met 15.000 oplages, gesloten in 2003

 

Ik heb interviews verleend aan deze kranten en werd, voor zover ik weet, nooit ontvangen door journalisten gewapend met stenguns of gezeten op LECLERC AMX30 tanken.

Wie, in Europa, waar alles wat Baskisch is, zogezegd, “terrorisme” is, herinnert het zich?

 

Wel ja, Mijnheer de Minister, confiteor, ik beken. Ik heb mijn deur geopend en de hand gereikt aan personen in moeilijkheden.

De Politie beschuldigt hen deel uit te maken van het ETA??  Wist ik niet. HELEMAAL NIET!!Het stond niet geschreven op hun hoed!

 

Denk je echt dat ze zo onvoorzichtig zouden geweest zijn het me te zeggen?

 

Anderzijds, hoe had ik het kunnen raden? In de huidige context is het in Spanje al voldoende Bask te zijn en voor zelfbestuur te pleiten om automatisch beschouwd te worden als terrorist!

 

Ja, Mijnheer de Minister, ik opende mijn deur voor lui die niet “alleen op de wereld” zijn. Zij hebben zoals u en ik een vrouw of kinderen, een vader, een moeder… En enkel om hen toe te laten zich te verenigen met hun naasten, heb ik mijn deur voor hen geopend!!   

 

Ja, enkel GASTVRIJHEID!

 

Want, dat leerde ik van mijn vader en voor mij is het een plicht. Zoals ik al zei: “De armen wijd open, dat is ONZE CULTUUR”!!

Want ik ben een artiest, en wat ik zing, BELEEF IK!

 

Maar ik herhaal : IK STA NIET ACHTER GEWELD.

 

Maar, zeg me, Mijnheer de Minister, sinds wanneer zou gastvrijheid strafbaar zijn in Frankrijk?

 

Ik herinner me de verheven woorden van Mijnheer François Mitterand: “Onze opvatting van de Mensenrechten varieert noch volgens de omstandigheden noch volgens de plaats”

 

Mijnheer de Minister, het is het genereuze Frankrijk, bakermat van de Mensenrechten, dat onder Mijnheer FABIUS, gastvrijheid gaf aan zijne “sérénissime” President DUVALIER – oud-president van HAÏTI- groot Democraat, hoofd van een lijfwacht die tegenstanders van zijn regime onthoofden!!

 

Datzelfde Frankrijk gaf, onder Mijnheer Giscard d’Estaing, gastvrijheid aan de kwieke Ayatollah KHOMEINY – nog zo’n groot Democraat! – verantwoordelijk voor één van de ergste dictaturen van de 20e eeuw!

 

En nog steeds datzelfde Frankrijk, genereus en de Mensenrechten indachtig, herbergde het pseudo-echtpaar TURENGE, ex- geheimagenten van de Direction Génerale des Services Extérieurs,  die de “RAINBOW WARRIOR” van GREENPEACE opbliezen en die de moord, ik zeg wel MOORD, van een Portugese journalist organiseerden!

Welke naam moet ik geven aan dat pseudo-echtpaar? Ex-agenten? Terroristen? “Barbouzes”?

Zoals Jean de LA FONTAINE het zo mooi uitdrukte :” Selon que vous soyez puissant ou misérable”

 

 

Al 6 maanden « geniet » ik van de gastvrijheid van het genereuze Frankrijk, land van de Mensenrechten. Opgesloten en afgezonderd omdat ik, Peio SERBIELLE, artiest, Bask en Wereldburger een gevaarlijke misdadiger zou zijn???

 

Al 6 maanden leef ik zonder mijn muze: DE MUZIEK! De muziek is mijn ZUURSTOF, LEVENSNOODZAKELIJK!

 

Kent U Miguel-Angel ESTRELLAS, de pianist die 2 jaar in een gevangenis van URUGUAY verbleef? In dat ondemocratische land, werd hem, in zijn cel, een piano geleverd waarvan de snaren doorgesneden waren… Toch speelde hij alle dagen Bach, Beethoven, Brahms! Ultieme foltering? Nee, natuurlijk niet, Mijnheer de Minister!

 

In Frankrijk, democratisch land, doet men beter! Noteer, beter dan niets… niet moeilijk!

 

Al 6 maanden vraag ik een piano of een gitaar om te… componeren, Mijnheer de Minister! Muziek componeren! Zou dat nu ook al strafbaar zijn?

 

Maar, hebt U ooit genot gevoeld bij het luisteren naar  Muziek, Mijnheer de Minister? Genot, ja, GENOT!!

Voor een dichter, een componist, een artiest, is Kunst “wat overblijft wanneer er niets meer is” Niets. Helemaal niets!

 

Al 6 maanden leef ik quasi als een plant, ver van mijn vrijheid en familie. Kun je je dat voorstellen, Mijnheer de Minister: Je zit in de cel en je 78 jarige moeder moet een reis van 18 uur, over en weer, maken om je een uur te zien?!

 

Ik vraag je Mijnheer de Minister hoe lang zal deze maskerade nog duren?

 

Ik heb werk! De uitgave van mijn plaat EGON – Het Lied van de Baskische legendes wacht op mijn vrijlating!

 

Ik herhaal: “Ik ben onschuldig!”

 

Als de gastvrijheid mijn enige fout is, vraag ik U de “broederlijkheid” uit uw devies te schrappen!!

Als mijn enige fout bestaat uit het feit dat ik Artiest, Bask en Wereldburger ben en dit overal vredelievend te hebben gezongen… Ja, dan…

Maar weet dat ik zal blijven zingen,  -op mijn knieën, zo nodig- tot dit volk zijn plaats zal krijgen in het Orkest van de Naties.

 

In afwachting mijn zuurstof te hervinden probeer ik, elke dag van de afgelopen zes maanden, de woorden van mijn vader niet te vergeten :

 

Elle est à toi cette chanson
Toi l'Auvergnat qui sans façon
M'as donné quatre bouts de bois
Quand dans ma vie il faisait froid
Toi qui m'as donné du feu quand
Les croquantes et les croquants
Tous les gens bien intentionnés
M'avaient fermé la porte au nez
Ce n'était rien qu'un feu de bois
Mais il m'avait chauffé le corps
Et dans mon âme il brûle encore
A la manièr' d'un feu de joie

Toi l'Auvergnat quand tu mourras
Quand le croqu'mort t'emportera
Qu'il te conduise à travers ciel
Au père éternel

Elle est à toi cette chanson
Toi l'hôtesse qui sans façon
M'as donné quatre bouts de pain
Quand dans ma vie il faisait faim
Toi qui m'ouvris ta huche quand
Les croquantes et les croquants
Tous les gens bien intentionnés
S'amusaient à me voir jeûner
Ce n'était rien qu'un peu de pain
Mais il m'avait chauffé le corps
Et dans mon âme il brûle encore
A la manièr' d'un grand festin

Toi l'hôtesse quand tu mourras
Quand le croqu'mort t'emportera
Qu'il te conduise à travers ciel
Au père éternel

Elle est à toi cette chanson
Toi l'étranger qui sans façon
D'un air malheureux m'as souri
Lorsque les gendarmes m'ont pris
Toi qui n'as pas applaudi quand
Les croquantes et les croquants
Tous les gens bien intentionnés
Riaient de me voir emmener
Ce n'était rien qu'un peu de miel
Mais il m'avait chauffé le corps
Et dans mon âme il brûle encore
A la manièr' d'un grand soleil

Toi l'étranger quand tu mourras
Quand le croqu'mort t'emportera
Qu'il te conduise à travers ciel
Au père éternel

 Chanson pour l'Auvergnat paroles de Georges Brassens

 

Sinds 1 maand kan Peio tweemaal per week over een piano beschikken


13:39 Gepost door F. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.